Al honderd jaar geleden waren er kenners en vorsers die het meer dan waarschijnlijk achtten dat er onder de vier meter dikke laag stuifzand op de zuidelijke helling van de Voerbjerg interessante zaken te vinden zouden zijn. Het duurde echter tot 1952 voordat de regering de hand aan de ploeg sloeg en in zes jaar tijd niet minder dan 700 graven van Vikingen blootlegde. Voor het merendeel betreft het crematiegraven, waarbij de overledene ter plekke werd verbrand. Bijna allemaal zijn ze door steenformaties omgeven. Voor de mannen meestal driehoekig of scheepsvormig en voor de vrouwen ovaal of kransvormig. Delen van dorpen en boerderijen zijn ook uitgegraven en aan de hand van wat er allemaal tevoorschijn is gekomen kan worden geconstateerd dat het hier een belangrijke nederzetting betrof en zeker geen gewoon boerendorp.