Ikaw ang lungsod nga akong namat-an ug kahayag.
Daghang panghitabo sa akong kinabuhi nga may dako kang kalabutan, sama sa una kong paglad-ok sa tuba ug pagkatkat sa lubi. Sa imong mga halapad nga kahumayan sa Lamakan, ako sa una magkadusingot sa pagpamasol ug Halwan. Magkalapok-lapok sad usahay sa pag dinagan sa kahadlok sa nagkisi-kisi nga Tangkig!

Nakasaad ko nga bisan asa pa ako magkalagpot-lagpot sa lain-laing lugar, mobalik gihapon ako kanimo.

Ang imong ka-gwapa nga daw nawong ni Santa Catalina, pirmi nang mangablit sa akong handurawan.
Mugna ba kaha kini sa kakapoy sa pagpangita’g panginabuhian? Kay pirmi na mang mosulbong sa akong panghunahuna ang pagbalik sa imong mga gakos.
O dili ba kaha, kini hinungdan lang sa pagkapopos na sa tuig nga dakong timaan sa nagsingabot mo nga kapistahan?

Sus! Kadaghan kahang tawo nga magsuroy-suroy sa imong kadalanan karong Nobyembre? Siguro gayud ako nga matag balay unya adunay magtuyok nga inasal nga baboy ug sa kilid niini ang ilogon ug atay sa dakong kawa nga naglutaw sa nagbukal nga mantika.
Ang chicharon kaha ni Noy Otik ug Nang Carmen sa Parking nga lami gihapon kaayong ub-obon bisan sa nangapangag na nakong mga bag-ang? Lami kaayong huna-hunaon!

Pero pagka-ahak usahay sa kinabuhi! Mura ug wala’y hustisya!
Ningitngit ang akong panan-aw nga nagsud-ong sa dagway sa akong amo sa dihang nadungog ko iyang balibad;
“Dili ka pweding mopalta karong Nobyembre” Mga pulong nga daw sundang sa pandayan ni Noy Teo sa Dapdap nga ni-tigbas sa akong kasing-kasing!
Mudagayday na unta ang akong luha sa kalagot nga nagtan-aw sa iyang nawong nga daw dalan sa Tuyom nga naglubak-lubak sa kadaghan sa bugas.
Apan, niginhawa ako ug lawom, gihangyo ko ang akong kaugalingon nga magpasensya.
Ug diha niabot sa akong huna-huna nga sa pagsugod diay unya sa tuig sa Inero; aduna na usab ako’y pipila ka adlaw nga bakasyon!

Carcar ko, paabota intawon ako.
Gisaad ko nga ma-Nobyembre man o Julyo, mobalik gihapon ako kanimo